Promenada wzdłuż Jeziora Ełckiego
Promenada to chluba miasta, którę doceniły nawet najwyższe władze Państwowe. Miasto położyło szczególny nacisk na zagospodarowanie terenów nad jeziorem. Ełcka promenada to deptak wraz ze ścieżką rowerową które w końcowym rezultacie będzie stanowiło obręcz jeziora Ełckiego. W 2010 Miasto podpisało umowę z wykonawcą III etapu budowy ełckiej promenady. Turusta przy promenadzie znajdzie liczne punkty gastronomiczne, sklepy, kafejki, puby i restauracje. Atrakcją sa rownież liczne rzeźby usytuowane wzdłóż promenady.
W poprzednim ustroju był to poprostu utwardzony plac zwany "Plac Sapera". Było to miejsce defilad, wieców, zgromadzeń itp. odbywał się rynek.
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Ełku - cerkiew parafialna w dekanacie Białystok. Zlokalizowana przy ulicy Konopnickiej, w dawnym budynku szpitalnym z początku XX wieku. Budynek w latach 1958-1959 adaptowano na potrzeby liturgi prawosławnej. We wnętrzu znajduje się współczesny ikonostas.
Styl, kształt i funkcja tej budowli przypomina o jej wiekowości. Sto lat temu wodę, której ujęcie znajdowało się w lesie ( 4 km od Ełku) , pozyskiwano z sześciu studni głębinowych przy pomocy dwóch tzw. lewarów. Następnie gromadzono ją w zbiorniku retencyjnym o pojemności 1200 m3, stąd tłoczono ją przewodem o długości około 7 kilometrów do wieży ciśnień.
Miasto Ełk to blisko 600 lat istnienia, 600 lat historii. W mieście na starówce spotkać można orgom starych zabytkowych kamienic, które sa przepełnine płaskorzeźbamy, wzorami i licznymi motywami ozdabiającymi elewacje. To raj dla fotografów i pasjonatow starego budownictwa z historią sięgającą czasów prus wschodnich. Większośc kamienic jest szykownie odrestaurowana, lecz można też spotkać naprawdę stare.
Ełcka Kolej Wąskotorowa (EKW, niem. Lycker Kleinbahn) - jest jedną z nielicznych kolei tego typu na terenie Polski, funkcjonująca do dnia dzisiejszego. Jej głównym zadaniem był przewóz mieszkańców okolicznych wsi do Ełku, czasem transportowano również towary. Jej działalności nie przerwała II wojna światowalat 90. XX wieku nadal służyła jako regionalne źródło transportu. W 1992 ełcka kolej została uznana za zabytek - od kilku lat prowadzi jedynie kursy turystyczne (składy zabytkowe oraz współczesne).
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Ełku wybudowany został w latach 1847-1850, a przebudowany w 1925. Do 1945 była to świątynia ewangelicka. Wewnątrz znajduje się ołtarz główny z 1959, 4 ołtarze boczne oraz witraże przedstawiające najważniejsze sceny z życia Jezusa Chrystusa. Posiada wysoką wieżę. Został wpisany do rejestru zabytków 25 lutego 1988. Mieści się przy ulicy Armii Krajowej 2. Z wieży kościoła codziennie o 12:00 w południe, jak i na początku każdej sesji Rady Miasta Ełk grany jest hejnał.
Kościół wybudowany w 1893 w stylu neogotyckim, konsekrowany 19 sierpnia 1903 przez bpa Edwarda Hermanna, otrzymał wezwanie św. Wojciecha i Przemienienia Pańskiego. Odnowiony i odmalowany w 1955. Kolejny, generalny remont, przeprowadzono w latach 1993-1995. Wyposażenie częściowo gotyckie.
Zamek krzyżacki w Ełku - komtur z Bałgi, Ulrich von Jungingen, wybudował drewniany zamek na wyspie na jeziorze Ełckim. Budowla ta została zburzona przez wojska polskie pod wodza Władysława Jagiełły. Zamek został ponownie odbudowany w latach 1398 - 1406 już jako ceglany zamek. Zbudowany był na wyspie Jeziora Ełckiego połączonej z lądem drewnianym mostem zwodzonym. Miał on położenie strategiczne oraz dawał dobre zabezpieczenie okolicznej ludności. Zniszczony był w 1410 roku. Został odbudowany pod koniec stulecia. Po sekularyzacji zakonu w 1525 roku, ełcki zamek był siedzibą starosty, potem stał się także siedzibą sądów. Duży pożar w 1833 roku wymusił spory remont, który zmienił wygląd dawnej warowni, którą później zaadaptowano na więzienie (do 1970 roku). Do dzisiaj zachowały się niewielkie pozostałości murów na wyspie na Jeziorze Ełckim.
